Voor allen die me lief zijn

Voor allen die mij lief zijn.
 
Zoals jullie weten heb ik een progressieve en ongeneeslijke ziekte en is voor mij nu het punt gekomen waarop ik niet meer verder wil.
Uitzichtloos lijden is een rekbaar begrip maar voor mij heeft het ook heel veel te maken met het behoud van waardigheid.
Aan pijn wen je en de pijnbestrijding is meer dan voldoende maar het feit dat ik beetje bij beetje steeds afhankelijker ben voor allerhande zaken die voorheen zo vanzelfspekend waren doet me ongelooflijk veel verdriet om maar niet te spreken van de machteloosheid die me overvalt...de geest blijft scherp en dat is niet altijd een zegening.
Zoals jullie weten ben ik altijd een erg zelfstandige en trotse persoonlijkheid geweest;sommige zullen mij arrogant noemen maar jullie weten beter.
 
Het heeft mij tijden op de been gehouden omdat ik wist dat ik uit dit lijden kan stappen zodra ik het genoeg vind
De benauwdheid wordt steeds erger en het idee en gevoel dat ik eigenlijk langzaam stik vind ik bijzonder onaangenaam evenals de uitval van mijn nieren en de daarbijbehorende ongemakken.
Een ziekenhuis opname wil ik persé niet meer want ik hou liever de regie tot het eind toe in eigen hand in mijn eigen vertrouwde omgeving.
Na veel gesprekken met mijn vertrouwensarts is er nu besloten tot de laatste stap om er actief en definitief een einde aan te maken.
 
De laatste weken heb ik al van vele van jullie persoonlijk afscheid genomen en momenteel heb ik bewust de cirkel van mensen om mij heen tot de meest dierbare beperkt. Het is niet dat ik het niet wilde maar de energie is er gewoon niet meer voor...spreken kost mij steeds meer moeite vandaar dat ik dit ook zo'n geweldig medium vind om jullie alsnog te bereiken.
Het was me bijzonder dierbaar om de geboorte van mijn enig kleinkind nog mee te mogen maken en het aanschouwen van dit nieuwe leven heeft me nog even iets van vreugde geschonken.
Dit wordt dus het laatste bericht, de arts komt om 20.00 uur vanavond en het doet mij ongelofelijk veel goed dat ik weet dat dit mijn laastste dag hier op aarde is.

Alles is gezegd en rest mij niets om met een goed gevoel op de genomen beslissing en mijn leven terug te kijken.
Ik ben moe en het is genoeg geweest..respecteer mijn beslissing en weet dat ik van jullie gehouden heb....